წვრილმანები

კურტკის მაგიერ კაბა ვიყიდე და იმდენი ვეძებე, მაღაზიების გახსენებაზე ბურძგლები მაყრის და შესაბამისად, დავდივარ უკურტკო, თან უწითელკურტკო.
თუმცა არ მაწუხებს ეგ ფაქტი, რატომ, არ ვიცი.

კაბა იმიტომ ვიყიდე რომ ბერო გათხოვდა, მე მეჯვარე ვიყავი (ტოესწ ვიდექი, ციკლი მქონდა და მამაომ გადაწყვიტა რომ მე უწმინდური ვიყავი, თუმცა ეს მისი ბრალი არაა, მას ასე ასწავლეს და არამგონია მაგ საკითხზე დიდად დაფიქრებულიყო, რატომ არ ვარ მე ამ დროს უწმინდური და საერთოდაც, რა ჩვენი ბრალია, რომ კაცებს არ ესმით, რატომ ვიცლებით სისხლისგან თვეშჳ 4 დღე და არ ვკვდებით, ხოდა რადგან პატრიარქატია, პუსწ ქალი ბუძეტ უწმინდური, სამაგიეროდ მამრებს ექნებათ პასუხი იმ კითხვებზე,რისი მოფიქრების (და ცოდნის შეძენის) თავიც არ აქვთ))

ქორწილი კახეთში იყო, ანუ კაკ მინიმუმ ქალაქიდან გავედით, წინანდალში ვიხეტიალეთ, ნინოს დედის საფლავზე ავედით.

წინანდალში ისეთი ფოთლებიანშემოდგომური მინდორი იყო, დავრჩებოდი იქ დიდი სიამოვნებით, გავიშოტე, შევისუნთქე შემოდგომა და მეტი არ დამცალდა, უნდა წამოვსულიყავით.

სუფრაზე ვიღაცამ ჩემს ფოტოაპარატს ლიმონათი გადაასხა.
გავმეორდები და აქაც დავწერ, მიახმეს ხელი და თუ მამრია, სხვა რამეებიც.
აპარატის ხელში აღებისასაც ყოველთვის გავიფიქრებ ხოლმე და იმედია მიეწევა ჩემი კეთილი სიტყვები.
პ.ს. ჩართვისას ცხვირის ფრთები არ გადადის ობიექტივიდან და როგორ ვუშველო არ ვიცი :(
ხე.ლით გადაწევის გარდა.
აპარატი დიდი არაფერი, ჯუსტ ნერვი მეშლება.

იმედია ნინო კარგად იქნება.

სხვა რა.........

არც არაფერი.

ზამთარია და ჩემს განწყობაზე აისახება
ისე, რომ კედლების გარღვევის სურვილებს მიჩენს
მაფიქრებინებს, რამდენად პროგნოზირებადადგანვითარებადია ჩემი ემოციები
და
ვშინდები.

ემოცია

აღარ მჯერა ხელისგულების

იტყუებიან

უსირცხვილოდ და უნამუსოდ

ისე, რომ

არც კი უტოკდებათ

სინდისის ხაზი.

ყოველდილა

ლოგინიდან გამომძვრალი

ვიყურები სარკეში და

ორეულს ვაკვირდები-

ვერ ვცნობ

და მერამდენედ ვირწმუნებ თავს,

რომ

ამ უცხო გოგოს ანარეკლი

მე ვარ.

ხანდახან

მზად ვარ

საკიდიდან ჩამოვხსნა ჩემი მწვანე ქუდი,

და

უკანმოუხედავად წავიდე

იქ, სადაც

ზამბარებს უფრთხილდებიან.

მწუნე ჩანთა და ონლაინ შოპინგი

მწუნე ჩანთა

გოგოშკაპოსტი უნდა გამოვაცხო, მიუხედავად იმისა რომ ქართულ ბლოგოსფეროში რატომღაც ძალიან უბზუებენ ცხვირს მსგავს პოსტებს :D



ამასწინათ გადავწყვიტე, ტანსაცმელი ონლაინ შევიძინო ხოლმე და სატესტოდ გამოვიწერე რაღაცეები, საკუთარი ზომების გადასამოწმებლად, ყველაზე იაფიანს რასაც გადავაწყდი ამერიკული მაღაზია, http://www.forever21.com/ იყო, ხოდა შევესიე.

შედეგად აღმოჩნდა, რომ:

• ფეხი 37 კი არა, 36.5 მაქვს.
• ფორევერის M ზომის მაიკაში დავცურავ, S კარგად მაქვს. (ამერიკული XS-ც კარგად მაქვს, ერთი ცალი მაჩუქეს ადრე)
• სამაგიეროდ ბოლოკაბა მომივიდა ოდნავ პატარა, M ზომის

რაც შეეხება ფორევერის ხარისხს

• ჩანთა იმაზე ბევრად მაგარია, ვიდრე საიტზე იყო, თანაც მწვანეა :D
• 100% კოტონი ნამდვილად კოტონია და ფორმალურად არ აწერია. (ვერ ვხმარობ სინთეტიკას და ჩემთვის ძალიან დიდი პლიუსი იყო)
• მე ნახატებიანი მაიკა გამოვწერე და ძალიან მომეწონა, ორი გარეცხვის მერე არაფერი არ მოსვლია ნახატს, თან მე ძალიან სასტიკად ვიცი გარეცხვა : )))
• ოღონდ თეთრია ეს მაიკა და საკმარისად გამჭვირვალე. მე არ მაწუხებს მაგრამ რავი, იცოდეთ მაინც.
• ფეხსაცმელი უხეშია, ფეხს ტკენს.

ყოველთვის მინდოდა ასეთი "დახვრეტილი" რამე.

პ.ს. აი თურმე რატომ ვერ ვყიდულობ და ვირგებ აქ ფეხსაცმელს, შუალედური ზომები არ იშოვება : ((((

პ.პ.ს. მცივა, ამიტომ ტანსაცმელის გადმოლაგება, ჩაცმა და გადაღება ძალიან დამეზარა, სიტყვაზე უნდა მენდოთ : (

ჩემი საყვარელი ნივთი, ჯერ ერთი მარწყვის არომატი აქვს, მეორე ამ სიცივეში ძშეუცვლელი ნივთია და მესამე, ძალიან მომწონს მისი "მორთულობა".

პირდაპირი რეპორტაჟი საკვირაო წირვიდან

შემცივდა+ გადამიარეს და გადმომიარეს, გამწიეს-გამომწიეს "მორწმუნეებმა" რომ ერთმანეთი გადაეკოცნათ და ოჯახები მოეკითხათ შუა წირვის დროს.
ბევრი ხალხი იყო, საშჳნლად არ მომეწონა იმ ჭყლეტვაში უცხო ადამიანებთან ასე ახლო დგომა, არც ისე სასიამოვნო სუნების ყნოსვა და მემგონი ვინც გაციებული იყო, ყველამ მაშინ გადაწყვიტა იქ მისვლა და ახველეს და აფცხიკეს იქ. წირვის დასრულების მერე იქადაგა მამა ზაზამ და ისა, ჭკვიანი კაცია ძალიან : )
ქადაგება მორჩა, გალობა დაიწყო და მეთქი ვსე, წავედი აწი და თურმე ჯვარს უნდა ემთხვიო და ღვინიანი პური აიღო (მერე რა რომ ვერცერთ კომპონენტს ვერე ვიტანთ ვერც მე და ვერც ჩემი კუჭი :( პურს და ღვინოს ვგულისხმობ ). მიმაბრუნა ალეკომ უკან და ჩავდექი რიგში მორჩჳლად, რაღა მექნა. (ხო, ალეკო ჩემი უფროსი და ძალიან ჭკვიანი ადამიანია).

საერთოდაც, როგორ გავძელი დამთავრებამდე,ვერ ვხვდები, ისე ამტკივდა წელი დიდხანს ფეხზე დგომისგან, თან იმდენი ხალხი იყო, სკამს ვინ ჩჳვა, კედლამდე ვერ მივედი რომ მივყუდებოდი :(
თავი მტკივა-გული მერევა, ეტყობა წნევა დამივარდა ან ამივარდა, ნე ზნაუ.
სამხურში ვზივარ სრულიად მარტო, ისმის როგორ მოძრაობს მეტროს მატარებელი, ტაიმერზე 5 წუთი დამრჩა და დრო ვიხელთე რამის დასაწერად.

მოკლედ, ისეთი უარყოფითემოციიანი ვიყავი იქ, არამგონია მადლისმსგავსი რამე წამომყოლოდა იქიდან, თუ არ ჩავთვლით იმას რომ ჩემი საქმე, რისთვისაც ახლა ლაბში ვზივარ, ხუთიანზე გამოვიდა.
პ.ს. ზამთრიოს სქელი ნაჭრის კაბა რომ მაცვია, თავი დედამიწაზე ყველაზე დაბალი,სქელი და მახინჯი მგონია ხოლმე :( თხელები მიყვარს მარა მოვკვდები ვერ გადავიტან ქარის დაბერვას :s
პ.პ.ს. ჩემი კურსელი დავინახე, იმანაც დამინახა მარა ან ჩათვალა რომ მოველანდე, ან თუ მიცნო, იფიქრა, მეშლება ,შანასი არაა ეს ახლა აქ იყოსო. კიდე კაი, რაღაცნაირი გოგო იყო, არ მევასებოდა არასოდეს.

მოულოდნელი სტუმარი

კარზე კაკუნია, ჩამოიღეს კარი, გავედი ბუზღუნით და მეზობელია, ეს კატა შენ ხომ არ გამოგეპარაო?

ვინცხა კატა იჯდა ზღურბლზე და მიყურებდა.

კარგად რომ დავაკვირდი, ვიცნობ ამ კატას, ეზოსია, ხშირად ვხედავდი მარა არ მოდიოდა ხოლმე ახლოს. ერთხელ ჩემი კატა რომ გამეპარა, დავდიოდი შუაღამისას და ფისო-ფისო თქო გავიძახოდი, იმდენი ვიარე, ეს კატა მოვიდა და შემომკნაოდა, მეთქი დამანებე თავი, მე ჭუკლინეს ვეძებ :(.

ხოდა დღეს მოვიდა, საიდან გავახსენდი ნეტა, მემგონი ორსულადაა, იიიიმხელა და ისეთი ღიპი აქვს, თან ნაჩხუბარი, ცხვირგაჩხაპნილი.

ვისკასის მარაგი გამახსენდა ეგრევე, ვაჭამე, წყალიც დავუდგი და გიჟივით მიასკდა. მშიერი იყო ეტყობა :( წყალიც დავუდგი ლიფტთან.

მერე პირის ბანვასაც შეუდგა..

ბევრი ვეფერე და შემოვედი სახლში. ხრუტუნობდა, კრუტუნის ზეაღმატებული ფორმაა ეგ, და თათებით იჭერდა ჩემ ხელს, აფერისტკა ეგა : )))

ნეტა არავინ გააგდოს აქედან, ვაჭმევ ხოლმე. : (

რაღაც ცუდადაა მემგონი და თან დაფრთხული, თუმცა გარეულები სულ ასე არიან ხოლმე დაძაბულები, რა ქნან, ყველა ამათ ერჩის და სხვა გზა არ აქვთ.

აუ კიდე კატების ოჯახს ვიცნობ მეზობელ სახლში, დედა,მამა და კნუტი კატა არიან, როდესმე გადავუღებ იმათაც და დავდებ.

თელავი

ამ შაბათკვირას წავედი თელავში, დედის და კატის მოსანახულებლად.
ესეიგი იმდენი ბროწეული ვჭამე, მთელი წლის მარაგი შევივსე.


ნადიკვარზე ვიპროწიალეთ მე და ბერომ.



მიაუ-აუ-ო მითხრა კატამ და ასე მიყურებდა რაც იქ ვიყავი, ეს თუ ფეხზე ვიდექი. თუ ვიჯექი ან ვიწექი, ზედ მეჯდა-მეწვა და კრუტუნებდა ტრაქტორივით.

ესეც ნადიკვარი.

ეს რაცხა საყვარელი სახლი ნადიკვართან. შარშან "აღმოვაჩინე" რატომღაც, მანამდე იმდენჯერ მაქვს არადა ჩავლილი მის გვერდით......

ხედი ნადიკვრიდან... აი ეგ სახლები რომ გამოაკლო და ალაზნის ველი ცოტა უკეთ გამოაჩინო, ზუსტი ხედი იქნება ჩემი სახლის ფანჯრიდან.

ჩემი კორპუსის ეზო. პირველმოსახლეები იყვნენ ჩემი მშობლები და სხვა მეზობლები და ერთობლივი ძალებით გააშენეს ბაღი, ეს ნაძვებიც სანერგიდან მოიტანეს თურმე, ტყის მიწა დაყარეს და ახლა ყველანაირი ხეხილია, ბროწეული, ბალი-ალუბალი, ატამი, ლეღვი, ალუჩა, ტყემალი, კომში, თხილი, ქლიავი, კაკალი... ჭერამიც იყო და გახმა :( პატარა რომ ვიყავი, მაგ ნაძვების წინ მახსოვს, ყვავილნარი იყო, ბეეეეეეეეევრი ნარცისებით და ფერადი ყვავილებით. ახლა აღარაა, ბევრი გადავიდა და მოსულებმა აღარ მოუარეს :(

ესეც ეზოს შესასვლელი და ცაცხვის ძირი.

ლამაზი და სუფთა ქალაქია თელავი. მართლა სუფთაა, განსაკუთრებით ჭუჭყიანი და გამონაბოლქვიანი თბილისის მერე იგრძნობა, ჰაერშიც შემოდგომის სუნი დგას.

იმიტომ არ ვიძახი, რომ ჩემია და იქ გავიზარდე, საქართველოს ცოტაზე მეტ ქალაქში ვარ თუნდაც გავლით ნამყოფი ან ერთიორი დღე დარჩენილი და ასეთი მშვიდი და სუფთა ბორჯომი ვიცი მხოლოდ.

ბოლოდროინდელი ანგარიში კიარადა ბზზზზზ

1. დაახლოებით ორი კვირა ან ცოტა მეტია თემას ვწერ-ვწერ-ვწერ გულდასმით და დღეს გავარკვიე რომ ჩემ გარდა ყველასთვის მიუციათ თეორიული მასალაც..... აი თუ არ გავრეკავ არ მგონია, მე საცოდავმა სადღაც 20 სტატია წავიკითხეგლდასმით, 10-ოდე ბოლომდე ვთარგმნე და ჩორტ ზნაეტ რამდენს თვალი გადავავლე სასარგებლო ინფოს ძიებაში.
2. ჩემი კბილების ამბავი დასკვნით ეტაპს უახლოვდება. სამაგიეროდ ნერვები აღარ მყოფნის, თურმე ერთი ფესვი დასაპლომბი იყო დარჩენილი და უნდა დავპლომბოთო და გრძელი წვრილი ნემსი რომ დავინახე (ფაილი ქვია ადამიანურ ენაზე თურმე) ვაიმე ეს კოშმარი აღარ მორჩა თქო და თავის ხელში აყვანის მეთოდს მივმართე ამ სიტყვის პირდაპირი გაგებით. მეთოდი შემდეგშია: რაც შეიძლება მაააგრად ვეხუტებით საკუთარ თავს, კარგად ვუჭერთ და გუნებაში ვიმეორებთ რას გავაკეთებთ ამ სკამიდან რომ ავდგებით, ვითვლით არითმეტიკულ მაგალითებს და რამე პრობლემაზე ვფიქრობთ. ამართლებს სხვათა შორის : )))
3. გავხდი, ნუ ურავაშა ერთია მარა საჭმელად ვერ ვიცლი ან ვერ ვჭამ ან ცხელა და იმიტომ ვერ ვჭამ და მოკლედ, ჯინსი გამიგანივრდა და მიხარიასავით ; )))
4. თბილისში ისე ჩამოცხა და ისეთი მტვერია რომ ამასწინ რუსთავში რომ მომიწია წასვლა, იქაურობა სამოთხედ მომეჩვენა, ცოტა მანქანა დადიოდა და .
5. აღმოჩენა: გარეთ რომ ყველაფერი იწვის, სახლში ნასკი მაცვია, ფეხები მეინება, ისე გრილა, რა მაგარია.
6. გუშინ ვიშკაზე ავძვერი ხოდა დღეს მთელი დღეა ხელები მაქვს სუსტად, ზემოთ რომ ვწევ ვგრძნობ, სამაგიეროდ ყველა კუნთმა იმუშავა ისეთი დაძაბული დავფოფხავდი : ))) თან კაბა მეცვა და ბალეტკები ხოდა ბალეტკები გავიხადე და მიდიიი, ფეხშიშველი, კრინის მილებიან კიბეზე. კაი იყო : ))))
7. ბებიაჩემის და მოკვდა სამშაბათს... კაი ხნის გამოტირებული მყავდა, ცუდად იყო დიდი ხანი და არანაირი ემოცია აღარ მქონია, გამიკვირდა კიდეც. თან ისე იწვალა, დაისვენა საწყალმა სიკვდილით. სამი და-ძმიდან ერთიღაა ცოცხალი, უმცროსი. რა ცუდია ალბათ, შენს გარშემო რომ ნელ-ნელა კვდება ხალხი და აი მერე უკვე ხვდები რომ მალე შენი ჯერიც მოვა...
8. ჩემს კატას ახალი გატაცება აქვს-ჩემი მეგობრის ლაკის ჩანთა, გრილია ეტყობა და ზედ ბრტყელდება ხოლმე ბლინივით, როგორც კი დადებულს დაიგულებს სკამზე : ))) კიდევ ბუზების სეზონიგაიხსნა და წუხელ ორჯერ გამეღვიძა, ჩემ საწოლთან დაფრინავდა ეტყობა ერთი ცალი და ხტომა-დევნაში თავზე დამახტა ეს დებილოზავრი. დღე კიდე თუ ზემოთ კედელზე ზის, დაჯდება იატაკზე და შეჰკნავის საწყალობლად, იძულებული ვხდები ვტაცო ხელი და ავწიო ბუზის სიმაღლეზე, დაიჭერს ხოლლმე და კმაყოფილი დადის კუდაპრეხილი: ))

გამოფენა....

ცაიტნოტში ცხოვრება და დღეში 3-4 საქმის კეთება და აქეთ0იქეთ პროწიალი რა საინტერესო, დამღლელი და ნერვული ყოფილაო

ჰრქუა მემ

და

წაბუზღუნდა სამაგისტრო თემის საწერად, რომლის დაწერასაც ბოლო არ უჩანს და სავარაუდოდ ჩაფლავდება საწყალი მე და ძალიან განიცდის და ტრაურშია.

ხო, სიბრძნის კბილს უნდა დაემშვიდობოო და წინასწარ მეტირება .

პ.ს. ისა.....:მო:

ჩემი მეგობარი

ორი დღეა ჩემთან ცხოვრობს, დილაზე ერთად ვიღვიძებთ, საჭმლის საჭმელად მივბანდალებთ, მთელი დღე წიგნებში თავჩარგულები ვსხედვართ, საღამოს ვბოდიალობთ, და წეღან მაღაზიაში იმდენი ვარჩიეთ ლობიოსთვის რა მწვანილები უნდა გვექნა, კაცი გამყიდველებიც კი ჩავითრიეთ დისკუსიაში.

მიყუარს.

დედამისის მუცელში რომ იჯდა გოგო დაიბადება თქო და მართლაც დაიბადა და მის მერე ვიცნობ, ფაქტიურად მაშინ გავიცანი როცა არც კი არსებობდა, ლოლ.

კიდე ბევრს ვილაქლაქებდი მარა მცხელა ძალიან :(

კამიკაძე

ნემსი გავიკეთე ჩემით, კუნთში.

სულაც არ ყოფილა ძნელი

არა,მართლა, უადვილესი იყო, არადა ჩემით გაკეთება ოოო, რაღაც წარმოუდგენლობა მეგონა და ქე დავარჭე უცებ, მესამე მოქნევაზე.

მესამეზე იმიტომ რომ წინა ორზე მეშინოდა და ვაჩერებდი.

გაწვიმდა

ურავაშა.

ჰაერში წვიმის სუნია, თბილისი უფრო სუფტაა და უფრო მწვანე.

დღე-ქაოსი

Kyle XY


ადამიანი 6-ზე რომ დაიძინებს, აბა იმას მეორე დღე როგორ უნდა ქონდეს ნორმალური, თან რატო არ დავიძინე, ჯერ რაღაცას ველოდი 2-მდე, თან პრეზენტაციის კეთებას გადავყევი, უნიკოდში უნდა გადამეყვანა აკადნუსხური და საერთოდაც როდის დადგავენ უნიში ადამიანურ კომპებს???? თან ისე გამიტაცა ამ გადაყვანამ რომ ლამის თავიდან ავაწყე ახალი, პარალელურად სერიალს ვუყურებდი, ასევთქვათ, განსამუხტად და შრომითი ნაპერწკლების მოსაპოვებლად. მერე სერიალში ისეთი რამეები იყო რომ შემეშინდა, მარტო ვიყავი და სანამ არ გათენდა ,არ დავწექი.ზემოთ რომ ბიჭია, ეგ იყო იმ სერიალში და მე კიდე ბავშვობაში გადავვარდი,გამახსენდაროგორ მოგვწონდა ბავშვური და უწიპუწი ტიპები მე და ჩემ დაქალს და მთელი ერთი სეზონი ვშთანთქე სიამოვნებით.
http://gom.ge/2009/04/26/bbbb-xy-kyle-xy-season-1-episode-7-8-rus.html ეს, თუ ვინმეს დაგაინტერესებთ, პირველი სეზონი კარგი ხარისხია, მეორე ცუუუუდი :(

დილას რასაკვირველია 9-ზე დაყენებული ბუძილნიკი მივაიგნორე და 10-ზე ჩემი ძმის ზარმა გამაღვიძა, კუდში მეზობლის გოგო მოყვა, იმხელა ხმაზე კამათობდნენ, გამეღვიძა მინდოდა-არ მინდოდა, მაგათი მოკვლის სურვილი ჩავიხშე და გავაგრძელე ძილი 11-მდე. სიზმარში სადღაც მივდიოდი ვითომ ექსკურსიაზე მარშუტკით, იქ ბებოებიც იყვნენ და ყველის სუნიაო გარბოდნენ და მერე მე გამახსენდა რომ ჩანთაში მედო ის ყველიდა ძალიანშმერცხვა,თან გამახსენდა რომ დეზოდორი დამრჩა სახლში და საყიდლად დავირაზმე, მარშუტკიდან ნავში გადავჯექით რამდენიმე კაცი და ასე გავცურეთ რაღაც მიხვეულ-მოხვეულებში, მერე ულამაზესი ჩანჩქერები დავინახე, ბევრი, ძალიან ბევრი,სხვადასხვა ზომის.უცნაური ის იყო რომ იმ არხებში მანქანებსაც ვეჯახებოდით, თითქოს წყალდიდობა მოხდა და ყველამ მიატოვა თავისი ტრანსპორტი. ეს სიზმარი ადრეც მინახავს.

მერე უნიში წავედი, ლექტორს კიდე აგვიანდებოდა საქმეზე იყო და კოლოკვიუმი დააწერინეო. შევლაგდი აუდიტორიაში, აააბა ბავშვებო დაწერეთ ნებისმიერი ორი საკითხი თქო, მოვიმარჯვე დიდი წიგნი წასაკითხად და ნუ იმედია სიტყვა-სიტყვით არ გადაუწერიათ. ასე რომარ მექნა, დიდი შანსია 90%-ს ვერ დაეწერა და რაღა მე დამედო მაგათი ცოდვა.
აუ რაღაც უცნაური შეგრძნება იყო წინა მერხზე ამდენი ხალხის წინ რო ვიჯექი და ესენი ისე მიყურებდნენ როგორც ლექტორს არადა 3 წლით იყვნენ ალბათ პატარები ლოლ. უმეტესობა რაღაც უფერული გოგოები იყვნენ, აი რო შეხედავ და მეორე წუთას დაგავიწყდება, ხოდა ვცდილობდი რამე ნიშნებით დამმახსოვრებოდა, ერთს თმა ქონდა კარგი,მეორე უცნაურად იყურებოდა, მესამემ ჩემი ჯგუფელი მომაგონა და ასე ვერთობოდი ,მარა მერე ვინამუსე, ვკითხულობდი რომ თავისუფლად გადაეწერათ. ნეტა როგორ ახსოვთ ხოლმე ლექტორებს ამდენი ბავშვები?

გვიანობამდე ვიყავი უნიში, კონფერენციაზე გავარკვიე რაღაცეები ამასობაში ქე გახდა სამის წუთები და ლაბში გასვლას არარ ქონდა აზრი, ავდექი და ფორუმზე ნანახი H&M-is შარვლის საყიდლად დავირაზმე. სამწუხაროდ უზარმაზარი აღმოჩნდა, კი ეწერა 38, მარა 40-42 უფროა მემგონი, არადა ისეთი მსუბუქი იყო, თეთრი,თან სარჩულით, არც ძალიან დაბალწელიანი, უკან ჯიბის გარეშე, მოკლედ, შემიყვარდა, ერთგულება შევფიცე და წამოვედი.

ამ ყველაფრის მერე მივხვდი რომ 4-5საათიანი ძილი არ მეყო და კიდეც მივიძინე ისე, რომ შემოსულმა ზარებმაც კი ვერ გამაღვიძეს, 9-10-სკენ ავწიე ტავი და ვეცი აჯარბანდალს, გავაკეთე, ვცეცხლე და ჩემ ძმას ვებუზღუნები რა პონტში არ ჭამ თქო. სასისკებით გამოსკტა, ტოჟე მნე ისა!

ტრანსპორტს ვეღარ ვიტან, აი მართლა ცუდად ვხდები ჩახუთულობაში ,თან იმდენ ხანს უნდება გადაადგილებას, ნერვი მექანცება და ლამის უკნიდან მივაწვე. დღეს სანამ აჭარიდან ჩემამდე მოვიდა, ჩემი დამემართა, შორიახლო ჩამოვხტი და რაღაც მანძილი ჰაერზე გავიარე. რა გაძლებს მთელი ზაფხული, ოღჩ.

რეპორტაჟის დასასრული.

p.s. http://spreadsheets.google.com/viewform?formkey=cnExNmtVRGFrRFFMZHkwSkh2WTExckE6MA.. ეს ისე, ბლოგერული გამოკითხვის ლინკი, არ დაიზაროთ, შეავსეთ.

ჩემი ნერვული კვირა

ძველი ავატარი დავიბრუნე,ძველი აღარ მინდა.

უარყოფითი ნერვოზული ფსიხობები

• ღამე რო ვბრუნდებოდი ისე შემეშინდა, სახლამდე შურდულივით მივქანდი და კაი ხანი ვქაქანებდი, თან მეგობარს დავურეკე მელაპარაკე რა გზაში თქო.
• წეღან ესემესი მომივიდა, ვიღაცას დაჭირდა რაღაცის კითხვა და... არადა მე როცა დავუმესიჯე არ მიპასუხა, როგორც ყოველთვის.
  ძალიან ავიშალე ნერვზე, მინიმუმ უნამუსობაა როცა არასოდეს არ მპასუხობ და მერე იძახი რომ ანგარიშზე არ გაქვს, და როცა გჭირდება კარგად მირეკავ. ერთხელ არ გაქვს, ორჯერ, სამჯერ, კიმარა ასეთიღატაკი ხარ რომ არასოდეს არ გაქვს 6 თეთრი?
  ტრუხაა.
  მოკლედ
  :მრავალსართულიანი გინება:
• გუშინ კიდე ლაბში ვიღაცამ(ებმა) რაღაც არ გააკეთა, რაც უნდა გაეკეთებინა, მერე მე და კიდე ერთს მოგვიწია ცაიტნოტში იმ ყველაფრის კეთება პლიუს ნერვის შლა და საყვედურის მოსმენა! ნუ დამნაშავე ვინ იყო კაცმა არ იცის, იდეაში ყველა მართალია ცალ-ცალკე მარ მე რა დავაშავე ეგ ვერ გავიგე, ბლინ.
• ჩემი თემის წერა საშინლად დატორმუზდა, პლიუს კონფერენციაზე უნდა გავიდე, მეზარება, მესიკვდილება, პლიუს პატრონი არ მყავს თემაზე და ნერვი მეშლება, ლექტორს მივწერე თხოვნით იქნებ ეს და ეს სტატია მომცეთ თქო და არც კი მიპასუხა. არადა 10000% უგდია სადმე კომპში.
• დღეს ერთი მესიჯიც არ მოსულა და ისე ვარ გაფხორილი რა პონტია თქო, თან ვხვდები რომ უაზროდ ვიფხორები და ვდევარ სკამზე უპრეტენზიოდ და თითებს ვაკავებ რომ პრეტენზიები არ გამოთქვან.

საააააამაგიეროდ

• პ.ს. გუშინ ისეთი საკაიფო წვიმა იყო ვიბოდიალეთ მაგრამ სანამ ჩვენ გავაბოდიალეთ, გადაიღო და ისეთი კარგი იყო ღამის ნაწვიმარი ქალაქი!!
• მთავარმა ნომერი2 ოპერაცია გაიკეთა და ვბაირამობ მარტოკა ლაბში და კრუტა! (ნუ მთლა უფროსიც იქვეა როცა რამე განსაკუთრებული ხდება რაც ჩემს ძალებს აღემატება მარა მაინც)
• ზემფირი მაქვს შოკოლადიანი, ჰაუზის ახალი სერია და მაწონი ,
• მეორადებში 5 ლარად უვარდისფერები უნაზესი მაიკა ვიყიდე თან კოტონის!
  

ავარიაში, თითქმის

ვდგავარ ჩემთვის პატიოსნად ვაჟაზე, რესპუბლიკურის ასახვევთან, წითელი მთავრდება და აღარ გადავედი დავუცდი თქო მეორეს და უცებ მოშხუილობს რაღაც მანქანა, უკნიდან მოსდევს მეორე, სიგნალი-ბრახ-ბრახ-მიფრინავენ ფარების ნამსხვრევები. უკანას ბრალი იყო მემგონი, ოდა ის პირველი მშვიდად წავიდა, მეორემ ცოტა იგინა და ისიც წავიდა.

ეს ყველაფერი 10-ოდე წამში ჩემგან 2-5- მეტრის დაშორებით.

ბლინ ,გამისკტა გული

რა უბედურებაა ვინ მიცა იმათ მართვის მოწმობა

წვანე პოსტი

ხრაშ-ხრუშ

ბავშვთა სამყაროდან დინამომდე მოვირბინე ყველაფერი და მაინც ვნახე ალუჩა, მერე გზაში მწვანე მაიკა შემომეფეთა და ისიც გამოვაყოლე ხელს. იქვე მწვანე ბალეტკები დავინახე მაგრამ ნასკებზე ვერ გავისინჯავდი და ამ დღეებში ისევ მივაკითხავ. მწუნე ჩანთა კი აგერ საკიდზე განისვენებს, შევაკეთებ და ისევ დავიჭერ, ანდა სულაც ახალს იმასვიზამ. ხოდა კიდე მეგონა მწუანეთვლებიანი თმისსარჭი ვიყიდე თქო და დღის სინათლეზე ცისფერი აღმოჩნდა :უსერ:

ვოდა ეგრე.
მიყვარს მწვანე, Fresh ფერია.
ბზბუზ

დღე მეორე, საშინელი განსაცდელი

აბსოლუტურად უცხო გარემოში პირველად ამტკივდა ისე კბილის დაპლომბილი ფესვი რომ კინაღამ ვიტირე :)))) სახლში ალბათ მოვიკუნტებოდი წავიზმუილებდი ხელს მოვიჭერდი წამალს ვყლურწავდი და გამივლდა მარა სავარძელზე ვიწექი გაშოტილი, პლიუს ექიმი,ასისტენტი, და კიდე ორი გოგო დამჩერებოდა და დავითრგუნე. თან პეემესმაც იმოქმედა ეტყობა, ჰხომდა ვეღარ ვსუნთქავდი ისე ცუდად ვიყავი, და ნემსი დამარჭეს გამომიშვეს. პრიკოლ,რა, უნემსოდ დამბურღეს, დამიპლომბეს ერთი ფესვი და წკაპ და ჩემი მინი-ისტერიკა, ნემსი და კაი წაი მერე მოი : )))

შემრცხვა ძალიან, ხოვიცი არ უყვართ ისტერიჩკები.: ((

ა ხო თმა შევიღებე კიდე

გამოშტერებული პოსტი

მემზევზუვხარხურბულბულება

ტოესწ აი ეგეთი დარუშებული და თან ბამბის რამე-რუმეები მინდა, რომელიც აქ კაი ხარისხის ან არ არის, ან რაც არის ქე გაეცრიცა ფერი ორი გარეცხვის მერე.

ოდა

არა აი ერთი თქვენ როგორ არ იქნებით კაიფში ასე 3-4-5 გამაყუჩებელი ნემსის მერე და პლიუს მაგის მერე ორნიმესილდალეულები ჰა

კბილებზე ვიყავი დღეს, ნუ მერე რა რომ სისუფთავის ყველა წესი პლიუს ოთხხელა პრინციპი და რამე, აი კინაღამ მოვკვდი სავარძელში, იდეაში რომ ვიცოდი საშიშჳ არაფერი იყო და მაკანკალებდა და საკუთარი თავი ხელით მეჭირა რომ არ გავქცეულიყავი, ხელები შემოვიხვიე ზედ და ასე ვიწექი თან ავტოტრენინგს ვიტარებდი აი ორი წუთიც და წახვალ აი ეს დაბურღვაც და წახვალ, და სტომატოლოგმაც ბარემ ისივ ვქნათ ესეც ვქნათ და კეთილად შემაბა ზუსტად სამი საათის განმავლობაში, ხო ნუ თან ნელაც მუშაობდა ჩემი გადამკიდე, ხან წყალი მოვითხოვე ხან ტუალეტი ხან ააააა, მტკივა წამალიწამალი თქო( არადა მკვდარი იყო ის კბილი თურმე, შტო ზა ჩორტ? ) მერე რო გამოვედი სახე დაბუჟებული, მუხლები აკანკალებული და კინაღამ ვიღაცის მანქანას მივეფინე ზედ

არადა მემგონი სამჯერ კიდე უნდა მივიდე

აუ ხო გუშინ კიდე ვთამაშობ რაღაც დებილობას, უცებ კომპი ზმუის, ეკიდება, მერე კვების ბლოკის მხრიდან გამოდის საშინლადთეთრი კვამლის ბოლქვები, აი მატარებლები რო უშვებენ ხოლმე დილმებში ,ეგეთი, მერე იუპიესი წმუკუნებს, კომპი რესტარტდება და უცებ კვდება, მე გაშეშებული ვზივარ, ჩემი ძმა ხტება ყვირილით "გოგო გათიშე!!!" და მე ვაძრობ შტეფსელიდან, "იუპიესი,იუპიესი!!!" ნუ ხო კაი ვთიშავ და მგლოვიარე სახით ვჯდები დივანზე,თვალწინ უკვე გამირბინა იმან, როგორ ვეკაჩავები რომ ლეპტოპზე დამსვას საქმის გასაკეთებლად, ზვიო ხსნის კეისს და ადასტურებს რომ მხოლოდ კვების ბლოკი გამიფუჭდა და იდეაში ხვალ გაკეთდება და შემიძლია გავიღიმო.

სამაგიეროდ აღდგომას სოფელში მივდივარ ბიცოლასთან, ტრალი-ვალი ურავაშა

სუფთა ჰაერი

ჩემს სახლში აღარაა, ჩემ ძმას სცივა და ჩახუთა აქაურობა, ბლოგზე მიაინც მქონდეს : )))

რაზე ვიტირე დღეს

1. ჩამეძინა, რომ გამეღვიძა ორი საათი იყო
2. აბაზანაში წყალი აღარ მოდიოდა და გაბონძღილი დავრჩი საღამოს 6 საათამდე
3. კბილზე დებილ ექიმთან მიმავლინეს
4. რამდენიმეჯერ იმაზე რომ ნათქვამი მეწყინა, და არნათქვამიც.
5. იმაზე რომ რატო მეშლება კბილები
6. იმაზე რომ ჩემმა ძმამ წვრილი კიტრები ამოიტანა და ვაბშეტა უხეშად მითხრა რაღაც
7. იმაზე რომ დედას უთხრა თავი დამანებეო
8. წყლიანი ჯამი გამივარდა
9. მერე კარტოფილისნაფრცქვენიანი პარკი და დამებნა და ასაკრეფი გარდა
10. კბილი მიტოკავს და საშინელი შეგრძნებაა, თავი 80 წლის ბებერი მგონია

კიდე გავაგრძელებდი მარა ვეფხისტყაოსანი გამოვა

რა ჯანდაბა მეტაკა, აღარ შემიძლია რა

თან მეორე წუთას საკუთარ თავზე მეცინება,მარა მერე ისევ წყენა მახსენდება და ვარ ასე მზე პირს რომ იბანს ისეთ მგდომარეობაში.

აი ყველაფერი მაღიზიანებს, დღევანდელი ვაიაქცია და ზოგადად დღევანდელი მაარაზმატიკული გადაცემა და საქციელები ქართველების, ცუდია თუ კარგი, არ ვფიქრობ მაგდენს, უბრალოდ, გამაღიზიანა იმან,რაც ვნახე და დიდი სიამოვნებით მოვუშლიდი ნერვს ყველა მარაზმატიკს ერთად აღებულს და ცალ-ცალკე.

ასათიანზე მარშუტკა მიდის კაკ რაზ ჩემიდან და რო გათენდება წავალ ჩემი ფეხით

ღღღ

ღ