კრეტინი მეზობლები სახლში

არ მიყვარს სახლში ჩასვლა, უფრო სწორად, იმ ბინაში, სადაც გავიზარდე.
იმ ეზოში, მთელი კორპუსი რომ ვუვლიდით და ნამდვილი ბატარა ბაღი იყო თავისი ნაძვებით, ხეხილით და ყვავილნარით, ტალავერზე აშვებული ვაზით და იასამნებით, ახლა საბომჟეთია, ყველგან ნაგავი ყრია, ხეებს აღარავინ უვლის და აღარც ბავშვები თამაშობენ, სხედან 2-3-4-5 კლასელები და მშობლების მიბაძვით "სემიჩკას" იპურჭყებიან.
ის ბავშვები, ვისთან ერთადაც მე ვთამაშობდი და ეზოს ვუვლიდი, გაიზარდნენ და ჩემსავით დაიფანტნენ აქეთ-იქით, ვინც დარჩა, არ ვიცი ეთაკილება, არ ვიცი არ ადარდებს, მისი შვილი ნაგავში ითამაშებს თუ ბალახში...
თავის დროზე ჩვენმა მამებმა ტყის მიწა მოიტანეს, სანერგეები შეაწრიალეს, ტყიდან ნაძვები და ფიჭვები მოზიდეს, სამშენებლო ნაგავი გაზიდეს, შემოღობეს, რომ ბავშვები არსად დავკარგულიყავით და ჭიშკარი ჩამოკიდეს. ერთადერთი, ცემენტი ვერ დაასხეს შემოსასვლელში, რაიკომმა (თუ ვინც იყო მაშინ უფროსი) არ დართოთ ნება.

ახლა პირველსართულელი თამარა ბებო აღარ არის, აღარ არის არც მისი ხელით დარგული და გამოზრდილი ადესა ყურძენი, იები და ენძელები, ჰიაცინტები. რა გადაუარეს ამისთანა, ერთიც არ ამოსულა!
ვერ ვიტან ჩემს ახალ მეზობლებს, სოფლიდან ჩამოსულებს, იმის მაგიერ რომ "ქალაქელების" გაკეთებულისთვის მოევლოთ, უდაბნოს დაამსგავსეს! ჯანდაბას, ნუ გააკეთებდნენ, რაღატო აფუჭებენ! ბორჯომის ბლასმასის ბოთლების და ოლვეისების გადმოყრა ხო ეხერხებათ ფანჯრიდან!
პირველი მსგავსი მახათი ოჯახი რომ გადმოგვივიდა, იმდენი ვქენით მეზობლებმა, ადგნენ და გადავიდნენ, ვერ აიტანეს ათვალწუნებული მზერები... გაკეთებას ხო არავინ თხოვთ, ნუ აფუჭებენ რა! ის ხო კაია, ყოველსაღამოს ნაძვების ქვეშ რომ სხედან და ლეღვი მწიფს იმდენი, ხეზე ჩიტები ქეიფობენ ხოლმე და ადამიანებსაც რჩებათ, ალუჩაზე და ტყემალზე ხმას აღარ ვიღებ, არც ბროწეულზე და თითა ყურძენზე, დგანან, ამტვრევენ ტოტებს, ანაგვიანებენ, მოკლედ, ღორები! მეზიზღებიან!

აღარ მიხარია სახლში ჩასვლა, ეს ჩემი სახლი აღარაა, იქ აღარც თამარა ბებოა, აღარც გორგიშელი, კარის მეზობლად აღარ ცხოვრობს მედიკო დეიდა და აღარც კორპუსის სახურავზე ასასვლელი კიბეა ადგილზე.
აღარ მოაქვთ სურნელოვანი შეშის მორები, დედა ვეღარ ანთებს შეშის ღუმელს, ქვემოთა შიზოფრენიკი მეზობელი პოლიციაშჳ უჩივის, ხანძარი გამიჩნდებაო (ნეტა მაცოდინა,როგორ?).
სადარბაზოს სუნიც კი შეიცვალა, ჩემი ბინისაც, ასე მგონია, უცხო ადგილას ჩავდივარ და ყოველ ჯერზე თავიდან ვეგუები იქაურობას.

აწი აღარ გავაპროტესტებ, ამის გაყიდვას და სადმე გადასვლას თუ გადაწყვეტს, რაც მიყვარდა, ყველაფერი მოსპეს ველურმა გაუზრდელმა ღორებმა!

მოულოდნელი სტუმარი

კარზე კაკუნია, ჩამოიღეს კარი, გავედი ბუზღუნით და მეზობელია, ეს კატა შენ ხომ არ გამოგეპარაო?

ვინცხა კატა იჯდა ზღურბლზე და მიყურებდა.

კარგად რომ დავაკვირდი, ვიცნობ ამ კატას, ეზოსია, ხშირად ვხედავდი მარა არ მოდიოდა ხოლმე ახლოს. ერთხელ ჩემი კატა რომ გამეპარა, დავდიოდი შუაღამისას და ფისო-ფისო თქო გავიძახოდი, იმდენი ვიარე, ეს კატა მოვიდა და შემომკნაოდა, მეთქი დამანებე თავი, მე ჭუკლინეს ვეძებ :(.

ხოდა დღეს მოვიდა, საიდან გავახსენდი ნეტა, მემგონი ორსულადაა, იიიიმხელა და ისეთი ღიპი აქვს, თან ნაჩხუბარი, ცხვირგაჩხაპნილი.

ვისკასის მარაგი გამახსენდა ეგრევე, ვაჭამე, წყალიც დავუდგი და გიჟივით მიასკდა. მშიერი იყო ეტყობა :( წყალიც დავუდგი ლიფტთან.

მერე პირის ბანვასაც შეუდგა..

ბევრი ვეფერე და შემოვედი სახლში. ხრუტუნობდა, კრუტუნის ზეაღმატებული ფორმაა ეგ, და თათებით იჭერდა ჩემ ხელს, აფერისტკა ეგა : )))

ნეტა არავინ გააგდოს აქედან, ვაჭმევ ხოლმე. : (

რაღაც ცუდადაა მემგონი და თან დაფრთხული, თუმცა გარეულები სულ ასე არიან ხოლმე დაძაბულები, რა ქნან, ყველა ამათ ერჩის და სხვა გზა არ აქვთ.

აუ კიდე კატების ოჯახს ვიცნობ მეზობელ სახლში, დედა,მამა და კნუტი კატა არიან, როდესმე გადავუღებ იმათაც და დავდებ.

ადამიანები წარსულიდან

ამასწინათ მოვიდა ლაბში ჩემი ბაღის ჯგუფელი, დედამისიც მოყვა, თავის დროზე ჩემი ბაღის მასწავლებელი იყო ის ქალი. თელავიდან ჩამოსული მაინცადამაინც აქ მოვიდა და მაინცადამაინც მე რო ვიყავი იქ, მაშინ...

დღეს ადნაკლასნიკებზე ვიღაც ცისკარიშვილი იყო შემოსული, კვალს გავყევი და ბავშვობაში სოფელში ზაფხულობით რომ ჩავდიოდი და მეზობლად მაიკო რომ ცხოვრობდა, იმას გადავაწყდი... დედაჩემს არ მოწონდა ის და მისი ოჯახი და იმდენი ქნა, აღარ ვკონტაქტობთ აგერ უკვე 6 წელია მგონი. კაი ბავშვი იყო არადა, უბრალოდ აქაურობისთვის ზედმეტად ემოციური და თავისუფალი.

მერე კიდევ ერთი გოგო ვნახე, და მისი ძმა, ეს გოგო სკოლის მოსწავლე და ძმა საერთოდ ბავშვი მახსოვს, ახლა წვერებიანი თინეიჯერია.

ამ ზაფხულს ქუჩაში რომ მივრბოდი ჩანთით ხელში, ვიღაც ბიჭმა გამაჩერა, მაიკოო. აი რომ არ გამომცნაურებოდა ვერასოდეს ვერ ვიფიქრებდი რომ ეს ბიჭი ჩემი ნათესავი იყო, ჩემზე ორი თუ სამი წლით პატარაა, სულ პატარაობაში ერთად ვთამაშობდით, ერთხელ მანქანას ტალახი ვესროლეთ, (გასართობი გვქონდა ესეთი) და მართლა მოხვდა წინა მინაზე და კინაღამ რაღაცას შეასკდა. საბურავების წივილზე გავიქეცით და სიმინდებში დავიმალეთ, ის კაცი კიდე მის დედას ეჩხუბა და მერე კარგად დავისაჯეთ )))) კაი ბოვშვი იყო, ახლა კიდევ დიდი ბიჭია, თანაც კაი ბიჭი : ))
კიდევ......

ერთხელ ბიძაშვილმა მთხოვა, ვიღაც უნდა ვნახო, გამყევიო.... ჩემი ყოფილი მეზობელი, თელავიდან, მეხუთეზე ცხოვრობდნენ. ძმა ყავდა პატარა, რაღაც დეფექტით თვალებზე. საბერძნეთშჳ წავიდნენ მერე, ეს გოგო აქ გათხოვდა და დაიკარგნენ. თურმე საბერძნეთში ეს ბავშვი, ანუ ბიჭი, ანუ გიორგი რომელიც ახლა ასე 18-19 წლისაა და საერთოდ ვეღარ ხედავს, ოპერაციის გასაკეთებლად ჩაიყვანეს უკრაინაში სადაც ჩემი ბიძაშვილის სიძე პატრონობდა ,დაატარებდა, ექიმია თვითონაც და იცოდა სად და როგორ, ბოძაჩემთან ცხოვრობდნენ. მოკლედ, ბიძაშვილისთვის "პატივი რომ ეცათ" რაღაც უნდა გაეკეთებინათ და ამ გოგომ მე წამიყვანა მხარდამჭერად და უხერხულობის გასაფანტად : ))) საბოლოო ჯამში ისე გამოვიდა მე და იმ გოგომ გავიხსენეთ ჩვენი ძველი კორპუსი და სამეზობლო, გაჭირვების პერიოდში , ანუ იმ პერიოდში რაც ეს ოჯახი იქ ცხოვრობდა, ერთ ოჯახად რომ ვცხოვრობდით : )) 12 თუ მეტი წელი არ მყავდა ნანახი....

თჲ წაიკითხეთ და გაიფიქრეთ რომ აბდაუბდაა, ბოდიშს ვიხდი, რისი თქმა მინდოდა მეც არ ვიცი, უბრალოდ, ასეთი შემთხვევითი ადამიანები სიხარულის ნაცვლად ხანდახან ისეთ სევდას იწვევენ ხოლმე......

მეზობელი

მეზობელი მყავს, უფრო სწორად მეზობელი ოჯახი, ასე თვეში-ორ თვეში ერთხელ კაცი ისეთ სკანდალს აწყობს, ასე მგონია, ჭერი დამემხობა ტავზე, ან იატაკი ჩავარდება. ქვემოთ დედ-მამა,შვილი,რძალი და ორი შვილიშვილია, ზემოთ ცოლი და ქმარი, ან საყვარლები, არ ვიცი ზუსტად, ნუ, წყალს რომ მიშვებდნენ, რამე ავედი და აშკარად ხელი შევუშალე :გივი: ამ ორი ოჯახიდან რომელიღაცაში ისე ჩხუბობენ, ჩემი პაწუკა ბინა ზანზარებს, რაღაცეებს ისვრიან, იგინებიან ცხრასართულიანებს, იმდენად ხმამაღლა, რომ მეღვიძება ხმაზე.
ოდა ისა.......
გაეყარონ, რა :მო: