Showing posts with label პმს.. Show all posts
Showing posts with label პმს.. Show all posts

April 15, 2009

დღე მეორე, საშინელი განსაცდელი


აბსოლუტურად უცხო გარემოში პირველად ამტკივდა ისე კბილის დაპლომბილი ფესვი რომ კინაღამ ვიტირე :)))) სახლში ალბათ მოვიკუნტებოდი წავიზმუილებდი ხელს მოვიჭერდი წამალს ვყლურწავდი და გამივლდა მარა სავარძელზე ვიწექი გაშოტილი, პლიუს ექიმი,ასისტენტი, და კიდე ორი გოგო დამჩერებოდა და დავითრგუნე. თან პეემესმაც იმოქმედა ეტყობა, ჰხომდა ვეღარ ვსუნთქავდი ისე ცუდად ვიყავი, და ნემსი დამარჭეს გამომიშვეს. პრიკოლ,რა, უნემსოდ დამბურღეს, დამიპლომბეს ერთი ფესვი და წკაპ და ჩემი მინი-ისტერიკა, ნემსი და კაი წაი მერე მოი : )))

შემრცხვა ძალიან, ხოვიცი არ უყვართ ისტერიჩკები.: ((

ა ხო თმა შევიღებე კიდე

April 09, 2009

რაზე ვიტირე დღეს

  1. ჩამეძინა, რომ გამეღვიძა ორი საათი იყო
  2. აბაზანაში წყალი აღარ მოდიოდა და გაბონძღილი დავრჩი საღამოს 6 საათამდე
  3. კბილზე დებილ ექიმთან მიმავლინეს
  4. რამდენიმეჯერ იმაზე რომ ნათქვამი მეწყინა, და არნათქვამიც.
  5. იმაზე რომ რატო მეშლება კბილები
  6. იმაზე რომ ჩემმა ძმამ წვრილი კიტრები ამოიტანა და ვაბშეტა უხეშად მითხრა რაღაც
  7. იმაზე რომ დედას უთხრა თავი დამანებეო
  8. წყლიანი ჯამი გამივარდა
  9. მერე კარტოფილისნაფრცქვენიანი პარკი და დამებნა და ასაკრეფი გარდა
  10. კბილი მიტოკავს და საშინელი შეგრძნებაა, თავი 80 წლის ბებერი მგონია

კიდე გავაგრძელებდი მარა ვეფხისტყაოსანი გამოვა

რა ჯანდაბა მეტაკა, აღარ შემიძლია რა

თან მეორე წუთას საკუთარ თავზე მეცინება,მარა მერე ისევ წყენა მახსენდება და ვარ ასე მზე პირს რომ იბანს ისეთ მგდომარეობაში.

აი ყველაფერი მაღიზიანებს, დღევანდელი ვაიაქცია და ზოგადად დღევანდელი მაარაზმატიკული გადაცემა და საქციელები ქართველების, ცუდია თუ კარგი, არ ვფიქრობ მაგდენს, უბრალოდ, გამაღიზიანა იმან,რაც ვნახე და დიდი სიამოვნებით მოვუშლიდი ნერვს ყველა მარაზმატიკს ერთად აღებულს და ცალ-ცალკე.

ასათიანზე მარშუტკა მიდის კაკ რაზ ჩემიდან და რო გათენდება წავალ ჩემი ფეხით

November 30, 2008

ტკივილი

სხვადასხვანაირი არსებობს, მაგრამ ორი ტკივილი მტკივა ხოლემ ყველაზე მეტად. ერთი მენსის, მეორე თირკმლის შეტევა რომ მქონდა.
სამაგიეროდ საოცრად ვმშვიდდები როცა ტკივილი ქრება და ამქვეყნად ყველაფერი ძალიან კარგად და ვარდისფრად მეჩვენება. ისეთი რადიკალური განსხვავებაა რამდენიმესაათის წინანდელ და ტკივილისგავლის შემდგომ მეს შორის, რომ მეთვითონ მიკვირს ხოლმე.......
ოდა ეს ალბათ მშობიარობის რეპეტიციაა ზოგადად ქალის ორგანიზმში, წიპა, ძალიან რომ არ გაფრიკო მაგ დროს. მარა ამაზე 10-ჯერ მეტი, ომგომგ : (((((

თირკმლის შეტევა კი რამდენიმე წლის წინ მქონდა. მტკიოდა წელი, უკანა მხარე, მარცხნივ. ერთადერთი რაც მახსოვს იყო ის რომ თვალები მქონდა დახუჭული ძალიან, არ ვახელდი, სიბნელეში ნაკლებად მტკიოდა თითქოს, და ხელები მქონდა დამუშტული, ტკივილის დასაჭერად. ვიწექი გაუნძრევლად და ველოდებოდი როდის დასრულდებოდა ეს კოშმარი. ზეუმწეო ვიყავი, ვერ "ვიჭერდი" ტკივილს. ანუ ,მუცელი ან თავი როცა გტკივა, მოიკუნტები, თავზე ხელს წაივლებ, ამ დროს კიდე დაუცველი ხარ და პირდაპირ გიტევს და ვერც მოჭყუნავ, ვერც დააშინებ და მთელი ძალაუფლება აქვს შენზე. ჰაერსაც ვერ ვისუნთქავდი ბოლომდე, უფრო მეტად მტკიოდა... საბედნიეროდ მეტი აღარ შემომიტევს :თან:

პ.ს. ჩემი კნუწიკი მოვინახულე, ვიღაცასაც მოუნახულებია, კორმი დაუტოვებია, კიდევ აივნიდან დავინახე, ვიღაც მოფარფატე მოხუცი ბებო ნახევარი საათი როგორ ეძებდა ჩანთაში რამეს, რომ ეჭმია და რაღაცნაირად გული გამითბა....... მარა მაინც ტირის, მარტოა და ალბათ დედიკოს ეძახის : (

პ.პ.ს. პოსტი შთაგონებულია მევიოლინეს და სვითის მიერ :მო: