Showing posts with label childish. Show all posts
Showing posts with label childish. Show all posts

February 17, 2009

ფასხულის საღამოს ზმანება

რაღაც კარგი საღამო იყო, დადებითი რამე ვნახე და მომეწონა, განსაკუთრებით ფერადოვნება და ისეთი ფრიალა მანტია-კაბა მინდა
და საერთოდ როგორ მშურს მსახიობების, და მიკვირს, როგორ შეუძლიათ ასე გარდასახვები და ცოტა ხნით სულ სხვა სამყაროში ცხოვრება. დავიმუხტე დადებითად და სახლამდეც კი მომყვა, ახლაც თან მახლავს.
მეტრალალავება+მევანკა-სტანკა-ხასიათება აი იმ წუტას რომ ტრალი-ვალი ხარ და მეორე წუთას გრუზის მდინარე, თან ეს გრუზი როგორც წესი რაღაც მოგონილი აზრის გამო, რაზეც შენს მეტი არავინ მგონი არც იგრუზება და ამის გამო კიდევ ურო ტრალი-ვალი ხასიათზე დგები და დაცინი შენს თავს.

ჩემი ახალშეღებილი თმა ჩემთვის კომპეტენტურმა ადამიანმა შეაფასა და თქვა რომ ძალიან ლამაზი ფერიაო და ფრიად ფრთაშესხმული დავიარები, ის რომ პროფესიონალს მიანდე და შეასწორეო მითხრა ეგ ისე, ყურს ახლო გავატარე, უუნდა გავიზარდო და გრძელი რიჟა თმა უნდა მქონდეს მეე, ვა, პარიკმახერი ბევრს მომაჭრის და არ მინდა დაკიდე ვირაც გოგოს რომ ლამაზი მოწითალო-მოშვინდისფრო ქონდა შენი ჯობიაო და იმხელაზე გავიჭიმე ამაყად

და თუ თქვენ ეს აბნეუილობა წაიკიტხეთ, ბოდიშს ვიხდი ამ ორი წუთის წართმევისათვის.
პატივისცემით
სურნელოვანი მე
და
მეს ანჩხლი პორჭყნია კატა.

January 17, 2009

ის, რისი უნარიც არასოდეს მექნება









ყოველთვის მინდოდა მეხატა, უფრო სწორად, ფუნჯი ამეღო და თეთრ ქაღალდზე ხასხასა, მხიარული ფერები დამეტანა. მსუყე, გაჯერებული ფერები, ტროპიკული ტყის, ყოველგვარი ნახევარტონების, შავის და ნაცრისფერის გარეშე.

December 28, 2008

უკანმოუხედავად


სკუპ-სკუპ
გარბის სადღაც, უმისამართოდ
უკანმოუხედავად
დაიმედებულად, რომ არ წაიქცევა.
არ გააჩეროთ.

a wish!

არასოდეს არცერთ ნივთზე არ მქონია გართულება, გარდა ერთისა.... ზეძალიან მინდა ფოტოაპარატი. რამდენჯერაც ფულისშეგროვება დავიწყე, იმდენჯერ დამეხარჯა, პლიუს არ ვარ ის ტიპი რომ სახლში ისტერიკები მოვაწყო და ტვინი ვბურღო მინდამინდამინდა თქო და ვარ ასე... თავის დროზე კომპზეც მთელი ომი გადავიტანე მარა კომპზე კიდე გაიგო დედამ რო ასეთუისე სასარგებლო ნივთია, მარა აპარატზე....

წუხელ დამესიზმრა რაღაც აპარატი მქონდა და სადღაც უცხო ადგილას ვიყავი, მერე თითქოს ჩემ სოფელში აღმოვჩნდი, სადაც ჩემი მეგობრის კორპუსი იდგა, მარა სოფელში რა უნოდა ვერ მივხვდი, თან მთელი ბავშვობა იქ გავატარე და ეს არ დამინახავს თქო ვიძახდი...

ოდა, გამომეღვიძა და ისევე დამწყდა გული, როგორც ერთხელ, ბავშვობაში, აი , ტოტალური გაჭირვება და დეფიციტი რომ იყო და ფლომასტერები რომ დამესიზმრა ფერადფერადი, რომ გამაღვიძეს , კინაღამ ვიტირე. მეორე კლასში ვიყავი მგონი მაშინ.

ბოლობოლო ყულაბას ვიყიდი ისეთს, რომ, როცა რამე მომინდება, გატეხვა დამეზაროს :მო:

December 20, 2008

დივანი


დიდი, მყუდრო, რბილი და ისეთი, აი , რომ დაჯდები და სადაც არ უნდა იყო, თავს მყუდროდ და შინაურულად რომ იგრძნობ.
ბიძია სანტა, მაქუჩე რა დივანი.

December 12, 2008

ჩემნაირი ისა....



მაღაზიის ვიტრინებში რაოდენ საოცარიც არ უნდა იყოს, 23 წლის გოგოს თვალი ძალიან ხშირად მრჩება ბარბებზე, ბარბის სახლები, საერთოდ, ცაკლე თემაა, მმმიყვარს. ნუ მომწონს ეს ბავშვური პომპონიანი ქუდები, ბაჩები, ხელთათმანები, ნახატიანი მაიკები და საერთოდ, დაახლოებით 13-14 წლიდან სერიოზულად ვდარდობ იმაზე, რომ პატარა ბავშვებს უკეთესი ტანსაცმელები აქვთ, უფრო ლამაზი, ვიდრე დიდებს.


ოდა ეს ყველაფერი იმას მოვაყოლე რომ ამაწინათ სუნამო მაჩუქეს აი ისეთი, ყველაზე ძალიან რომ გამეხარდებოდა, თბილად ჩაცმული, ვარდისფერი და ისეთი, "girly". თან ისა, ჩუმი სუნი აქვს, ვარდის თუ კარამელის, ჯერ ვერ მივხვდი. ზოგიერთი ვერსიით მჟავე კიტრის არომატიც დაკრავს :გივი: :ბოლი:


ოდა ისა, სურათს დავდებ თქო, მოვსერჩე, და, ისა, ლოლ.