ვიპოვე!!!!! Latest news from წკლიპერინა

ამასწინათ ისანში მეტროს ზემოთ ჩამოყოლებული მაღაზიები რომაა, ერთ-ერთში მოვკარი თვალი მარშუტკიდან, არ დამეზარა და გავედი დღეს.
და აი ისიც, ჩემი გარნიე!
ბოლო მე ვიყიდე იმ მაღაზიაში. მორიგმა გამყიდველმა "დამამშვიდა",აწი აღარ იქნება, ისედაც კაციშვილი არ ყიდულობდაო. :D

პ.ს. მერე რა რომ აამასობაში გავცივდი და სიცხე მაქვს : )))
პ.პ.ს. თუ ვინმე სადმე წააწყდით, სიამოვნებით მოგცემთ 5-ს მაგიერ 7 ლარს, ოღონდ მიყიდეთ რა : ((((( : ))))))))

პ.პ.პ.ს. სანამ რამეს ფულს მოვაგროვებ, ეს პაწუა ქენონა ვიყიდე. ხარისხი იმაზე უკეთესია, რასაც 2007წლის მოდელისგან ველოდი.

ცხოვრებაშჳ ამაზე გულახდილი, ემოციური და პირადი პოსტი თუ დამეწეროს მე ვიყო შპროტი :P

ლაბშიც გვინდა ღრამანწიკა :უსერ:







პ.ს. "ლარნაკს" არ ვიმჩნევთ :D

კვირის ფავორიტები

დილით რომ გამოძვრები კარავიდან, გაჩეჩილი, დილის სუსხი დაგკრავს, მზეზე დგახარ და თვალმოჭუტული გრძნობ, ნელ-ნელა როგორ გითბება სხეული და სისხლი იწყებს მოძრაობას. ჰაერი ცივია, სუფთა და "სველი". პირს იბან მდინარეზე, გაშრობა გეზარება, ან ჩემსავით პირსახოცი დაგრჩა და სახეს ისევე მზეს უშვერ, მერე კოცონზე ადუღებული ჩაიდანიდან ყავას ისხამ რკინის "კრუშკაში" და პარალონზე მჯდომი, ტყის შრიალის ფონზე ფეხის თითებით წყვეტ ბალახებს, დილობ თვალი გაუსწორო ლურჯ ცას და ამასობაში საბოლოოდ იღვიძებ.
მომენატრა, ბლინ!

ბუტერბროდით სამსახურში



რას გაიფიქრებთ თუ ერთ დღეს თქვენი თანამშრომელი ნაცვლად იმისა, რომ გავიდეს და რამე გამომცხვარი შეიძინოს, ჩანთიდან home-made სენდვიჩს ამოიღებს?

თქვენი არ ვიცი და დღეს სამზარეულოშჳ მყოფი 4 ადამიანიდან სამი სენდვიჩს უყურებდა, მეოთხე მე ვიყავი და ვჭამდი.
ცოტა უხერხულად კი ვიყავი, ჩვენთან განყოფილებაში სულ 10-ოდე კაცია და რამე თუ გაქვს მარტო ვერ/არ შეჭამ, მარა ორი სენდვიჩი რამდენს ეყოფოდა, ამიტომ არავის არ შევთავაზე.
ისე, რაღაც დაუწერელი წესივითაა, რამე თუ გაქვს ყველას რომ უნდა გაუყო, მაგრამ როცა ცოტა მაქვს როგორ გავუყო 10 კაცს?

მაგრამ დავიღალე ამ ცომეულით და გარეთ გაკეთებული დებილური, მაიონეზიანი სალათებით, არ მაკმაყოფილებს, ან ისე მაკმაყოფილებს რომ მერე მაკიმარებს, ან კუჭი მაგინებს ჭამის შემდეგ, ამიტომაც დღეიდან ახალ ტრადიციას ვამკვიდრებ, სახლიდან მიმაქვს ჩემი ულუფა.

სანამ საბოლოოდ გავსუქებულვარ ასეთი არაადამიანური მენიუს გადამკიდე, თავს უნდა ვუშველო. :უსერ:

სახლი ყველასათვის

ქალაქგარეთ დიდი, ღია ნარინჯისფრად შეღებილი სახლი დგას, უზარმაზარი ბაღით, მოვლილი გაზონებით და ხის სკამებით, რომლებზე დაჯდომისასაც ზურგი არ გტკივა უხერხულობისგან.

სახლს პირველ სართულზე ფართო, ხის აივანი აქვს, აი ისეთი, დასავლეთში რომ უკეთებენ ხოლმე ოდა სახლებს, რიკულებით და ფართო მოაჯირით, მოხერხებულად რომ დაეყრდნო, სანამ მეზობელს გასძახებდე მეორე ეზოში. აივანზე სარწეველა სავარძლები დგას. ერთ მათგანში ბებიას ჩასძინებია, სათვალის მოხსნა დავიწყია და ისევ ცხვირზე აკოფსია.

სახლში ბევრი, ძალიან ბევრი ოთახია და ყველა მათგანში ვიღაც ცხოვრობს, ზოგში ორნი, სამნი, ზოგიც ისეთი ჭირვეულია, მარტო შესახლებულა.

ამ სახლში საკვებიც უბრალოა, ტანსაცმელიც და ავეჯიც, მთავარია, რაც შეიძლება მეტს გაუნაწილდეს.

ეს სახლი მოხუცებისთვისაა, მათთვის, ვისაც ყველანაირ ამინდში, წელში ოთხად მოხრილებს, ფეხებმტივანებს, ათობით მარშუტკის მოვლა და წვრილმანის გაყიდვა უხდებათ, რომ საღამოს პური შეჭამონ და ცხელი ჩაი დააყოლონ.

მათთვის, ვინც მეტროს გადასასვლელებში საათობით დგას ხელჯოხზე დაყრდნობილი და მოწყალებას ითხოვს.

იმ თეთრი, ძველებურ, ნათფალინისსუნიანპალტოიანი ნემსების გამყიდველი მოხუცისთვის, დღეს ასე რომ გავდა ბებიაჩემს.

წნევადარტყმული დიდოსთვის, შაროსთვის, ჩემს ბავშვობაში, სოფელში, ვიღაცის ნაწყალობევ ფარდულში სიცივისგან რომ გაიყინა ლოგინიდან ჩამოვარდნილი.

იმ მუჭანახევარი ბებოსთვის, აუტანელ სიცხესა და ყინვაში პასაჟის დერეფნებში რომ თხოულობდა ხოლმე მოწყალებას

იმ ბებოსთვისაც, მაღლივში სემიჩკა იყიდეთ შვილებოო, რომ იხვეწებოდა. ცუდი სემიჩკა იყო და სტუდენტებიც უფულოები, მაგრამ ყიდულობდნენ :)

და ბოლობოლო, მათთვის, სქესის და ასაკის განურჩევლად, ვისაც თავშესაფარი უნდა.

იმ ბაბუაბისთვის, რომლებიც ალბათ ისეთივე მიუსაფრები არიან, როგორც ბებიები, მაგრამ რატომღაც არ ჩანან გარეთ

პ.ს. სამწუხაროდ ეს სახლი არ არსებობს, იმიტომ რომ მე ფული არ მაქვს და არც იმდენი შემართება, რომ სპონსორები მოვიძიო და რამე გავაკეთო.
Related Posts with Thumbnails